KEKUDI's TROUBLEMAN

 

ตุ๊กตาหิมะ

ผมรู้ถึงวันที่ตัวเองต้องจากไป
เมื่อวันใดที่อากาศอันแสนอบอุ่นมาถึง
ผมต้องหายไปตลอดกาล...

ผมไม่อยากหายไป
ไม่ใช่ว่าผมอยากมีชีวิต
แต่ว่าผมไม่อยากห่างไปจาก'เขา'

รอยยิ้มอันแสนสดใส
"พรุ่งนี้จะมาหาอีกนะ"
แต่ผมเจอเขาไม่ได้อีกแล้ว
เขาจะร้องไห้มั้ยนะ?

"ฉันเจอนายไม่ได้อีกแล้วนะ"
เขาไม่มีทางได้ยินเสียงของผม
ผมอยากอยู่ใกล้เขาให้นานกว่านี้
ผมจะสามารถอ้อนวอนต่อใครได้นะ?


ท้องฟ้าอันแสนอึมครึม
ถนนที่เต็มไปด้วยสีขาว
วันที่ผมได้เจอกับเขา

แสงอันอบอุ่นที่สาดส่อง
หิมะหนาวเย็นที่เริ่มละลาย
ผมกำลังจะจากเขาไปสินะ
"ขอโทษด้วย ที่อยู่ด้วยกันมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว"

อยากอยู่ใกล้ๆเขา
ผมไม่อยากหายไป...


ใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา
"ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษนะ"
มีแต่คำนี้ที่วนเวียนอยู่รอบตัวผม
ไม่ใช่ความผิดของเขา
แต่เขากลับเป็นฝ่ายที่พูดคำๆนี้ออกมา
"ขอโทษนะ"
ทั้งๆที่ผมอยากจะบอกคำนี้กับเขามากที่สุด

ขอโทษที่อยู่ด้วยกันไม่ได้อีกแล้ว
ขอโทษที่เป็นฝ่ายจากไป
ขอโทษที่ไม่สามารถสร้างปาฏิหารย์ได้

ผมไม่เคยกลัวเวลาที่ผมจะต้องจากไป
ได้โปรดลืมผมไปเสียเถอะ
ผมกลัวรอยยิ้มอันแสนเศร้า
เขายังคงอยู่กับผม

ภาพตรงหน้าค่อยๆจางลง
ผมมองไม่เห็นเขา 
เสียงของเขาที่ค่อยๆแผ่วลงไปทุกที
"ลาก่อนนะ"
ตัวผมที่กำลังละลายไป


วันที่หิมะหนาวเหน็บโปรยลงมา
ช่วงเวลาที่สายสัมพันธ์อันแสนอบอุ่น
ได้เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว...






'ผมคิดถึงเขา'
.

.

.

.

-------------------------------------------
โยอิเตะ T____T เพราะนาบาริรวมกับเพลงของเทโกมัสสึจริงๆ
เหตุเพราะพี่สยามอินหยิบมาแปลต่อนั่นแหละ ช่วงเวลาหน้าหนาวแบบนี้ยิ่งคิดถึงโยอิเตะมิฮารุ คิดถึงฉากที่มิฮารุวิ่งตามหาโยอิเตะแล้วโยอิเตะบอกว่าไม่อยากตาย(อินอยู่คนเดียว)